|
|
|
HOE OPEN WORDT UW SITE?
Registratie en toegankelijkheid bij websites niet vanzelfsprekend
(download dit artikel als pdf-bestand)
Iedere uitgever die waardevolle content op zijn website wil zetten
worstelt met het probleem welk deel van de site hij gratis en welk deel hij - al dan niet
tegen betaling - achter een slot op de website plaatst. Door gebruikers te snel te laten
betalen verspeelt u misschien marktaandeel, terwijl data weggeven niets oplevert.
InCT zet de mogelijkheden op een rij.
Uitgevers van kranten werden er als eerste mee geconfronteerd: veel mensen denken dat op
internet alles gratis moet zijn. Hierdoor worden websites waarvoor betaald moet worden
nauwelijks bezocht. Zelfs gratis registreren is al een drempel. De meeste internetters laten
hun gegevens als het even kan liever niet achter. Toch blijkt registratie - en daarmee
minder bezoekers - in een aantal gevallen uiteindelijk toch te leiden tot een hogere omzet.
Content gratis aanbieden
Inhoud ('content' in modern jargon) kost geld. Moet dan alleen reclame en een abonneepagina
online worden gezet? Zo'n statische etalage komt vaak voor, ook bij uitgevers, maar in dit
artikel concentreren we ons op sites waarbij relevante en actuele inhoud op de site geplaatst
wordt. Dat kan speciaal gemaakte content voor het web zijn, een kopie van een foliopublicatie
of beide. Maar moet alles voor iedereen toegankelijk zijn? Een strategie die veel wordt toegepast
en succesvol is gebleken, is de site in eerste instantie gratis aan te bieden,waarna in de
loop van de tijd een steeds grotere tegenprestatie van de bezoekers wordt verwacht.
Eerst heeft iedereen toegang zonder registratie of betaling, vervolgens moet iedere gebruiker zich
gratis aanmelden en weer een tijd later moet de gebruiker betalen. Vaak waren sites waar nu deels voor
betaald moet worden, eerst helemaal gratis. Een groot voordeel is dat er eerst marktonderzoek kan
worden gedaan,waardoor u dus op termijn ook weet waarvoor de bezoeker bereid is te betalen.
Intussen is een trend waarneembaar bij een aantal (professionele) internetgebruikers, die denken
dat gratis sites niet zo veel te bieden hebben. Er is een steeds groter wordende groep die het
accepteert voor goede content ook op het web te moeten gaan betalen. In het kader op de volgende
pagina zijn de mogelijkheden voor het al dan niet betalen en/of gratis registeren in kaart gebracht.
Community
Eén van de concepten die in de hoogtijdagen van internet vaak gehyped werd als de oplossing voor een
populaire site met zoveel mogelijk geregistreerde gebruikers is de community. Het idee achter een
community is dat zoveel mogelijk mensen zich bij een site registreren om er vervolgens voor te
zorgen dat deze gebruikers de site steeds weer bezoeken. Deze mensen delen een bepaalde interesse
en gebruiken de site als informatiebron, om op allerlei manieren van gedachten te wisselen met
gelijkgestemden. Vanwege de marketingwaarde werden in het verleden bij overnames grote bedragen per
geregistreerde gebruiker afgerekend. Het heeft in de meeste gevallen niet gewerkt zoals gehoopt.
Het is echter voor een uitgever zeker een aanrader een platform te bieden waarmee een community wordt
gevormd. Uitgevers van vakinformatie hebben hiermee al snel een streepje voor op hun algemene collega's,
omdat het delen van vakinformatie goed blijkt aan te spreken. Registratie is bij dergelijke sites geen
enkel obstakel.
Open of gesloten?
Iedere uitgever wordt een keer geconfronteerd met de vraag welk deel van zijn site hij moet sluiten
voor niet-betalende bezoekers. Een extra punt van overweging daarbij is de eventuele koppeling met de
abonnementenbestanden van een papieren uitgave. We herkennen drie mogelijkheden.
1 - Helemaal open
Als een site helemaal open is, is alle informatie op de site toegankelijk voor gebruikers. Het is
moeilijk hier vervolgens iets mee te verdienen, omdat advertenties vaak niet winstgevend genoeg zijn
en er met de bezoeker niets valt af te rekenen. Maar als de content goed is, kan de site een succes
worden en is het een goed marketing- en pr-middel. Voorbeeld: Het Friesch Dagblad (http:/www.frieschdagblad.nl/).
2 - Gedeeltelijk afgesloten
Als websites actueel zijn en er is voldoende te vinden, komt een bezoeker graag terug. Dan neemt hij vaak voor lief dat een deel afgesloten is. Daarom zijn er uitgevers die een potentieel waardevol gedeelte
van de site afsluiten, zoals een archief of een bestelservice. Voorbeeld: Het Parool (http:/www.parool.nl/).
3 - Alleen koppen toegankelijk
Veel sites van (vak)bladen lijken open, maar zodra de bezoeker doorklikt op bijvoorbeeld een artikel,
moet hij zich toch registreren of eventueel betalen. In dit laatste geval betaalt men dan meestal
tevens voor een folio-editie. Alleen de koppen en de introducties van artikelen zijn zichtbaar. Bezoekers
krijgen zo een idee wat de site te bieden heeft zonder dat de uitgever alle content weggeeft. Niet-abonnees
zullen meestal geen tweede keer terugkomen, maar om dat te voorkomen bieden sommige sites van (vak)bladen
naast koppen ook andere zaken, zoals enkele artikelen, een agenda, recensies, vacatures, fora of de
mogelijkheid tot het plaatsen van een advertentie. Het is goed mogelijk enkele van deze onderdelen
wel voor iedereen open te stellen, zodat toch een bepaalde band wordt gecreëerd. Voorbeelden:
Editor and Publisher (http://www.editorandpublisher.com/) en
Boekblad (http://www.boekblad.nl/).
Tot slot...
Elk bezoek aan uw site levert statistische informatie op over de bezoeker, met gegevens als land, provider,
gebruikte computer, tijdstip en tijdsduur van het bezoek. Daarnaast kunt u met aanmeldingsformulieren voor
de site nog meer informatie over uw potentiële klanten krijgen. Het is moeilijk een site succesvol te
maken, maar uw site levert altijd marketinginformatie op. Als u dan ook nog de abonnementenadministratie
van uw folio-uitgave kunt koppelen aan de aanmelding voor de site, dan is het toegangsbeheer van de site
relatief eenvoudig en zijn de overheadkosten gering.
|
Niet aanmelden, niet betalen
Als een gebruiker zich niet hoeft aan te melden, kunt u met
cookies en sitestatistieken het surfgedrag van iedere bezoeker
toch analyseren. Zo kunt u achterhalen welke site-onderdelen
populair zijn en waarvoor later misschien betaald moet gaan
worden. Ook kunt u achterhalen of bezoekers kort op de site
rondkijken (en waarschijnlijk niet willen betalen) of lang op de
site blijven (en waarschijnlijk wel willen betalen).
|
Wel aanmelden,wel betalen
De droom van veel uitgevers is dat gebruikers betalen voor de
toegang tot hun site. U kunt hiervoor abonnees van de bijbehorende
papieren uitgave gratis toegang verlenen of korting
geven, om op die manier het aantal abonnees op te krikken. Het
is op het web niet gebruikelijk een abonnement op de site automatisch
te verlengen. Meestal is dat ook niet mogelijk. U kunt
bijvoorbeeld niet zomaar weer een creditcardtransactie laten
plaatsvinden, zonder dat de eigenaar daar expliciet toestemming
voor geeft.
|
|
Wel aanmelden, niet betalen
Door gegevens te verzamelen van de bezoekers van uw site
bouwt u in de loop van de tijd een database op die u misschien
kunt inzetten voor marketingdoeleinden. U kunt de bezoekers
alleen een naam en een e-mailadres vragen, maar u kunt ze ook
een vragenlijst voorleggen. Houdt u er echter rekening mee dat
veel mensen deze niet willen beantwoorden. Het beantwoorden
van vragen moet daarom het liefst optioneel zijn. Vertel het uw
bezoekers als u van plan bent hun gegevens te gebruiken.
Vermeld ook expliciet op de website als u de gegevens eventueel
aan derden doorverkoopt. Voor het bijhouden van een bestand
met persoonlijke gegevens hebt u ook een vergunning nodig. Als
u uw abonnementenadministratie koppelt aan de gebruikersadministratie
van uw site, kunt u bepaalde delen alleen toegankelijk
maken voor abonnees van uw papieren uitgave.
|
Niet aanmelden,wel betalen
Hoewel het niet altijd voor het hand ligt, is het technisch zeker
mogelijk om zonder dat een gebruiker zich registreert deze toch
te laten betalen voor bijvoorbeeld een enkel artikel. De vraag is
dan echter hoe moet worden afgerekend, omdat een transactie
met een creditcard of een acceptgiro vaak te kostbaar is. Er zijn
de afgelopen jaren veel systemen ontwikkeld voor transacties
met kleine bedragen. PayPal (http://www.paypal.nl/) is tot nu toe het
enige systeem dat echt succesvol is. PayPal is echter vooral een
Amerikaanse aangelegenheid. KPN biedt SwitchPoint
(http://www.switchpoint.nl/) waarmee Het Parool artikelen uit het
archief verkoopt voor een euro. De betaling gebeurt dan via de
telefoonrekening. Zie ook het artikel in InCT september 2003
over betalen op internet.
|
Tekst: Roelof Roos
© 2004 The Dutch Republic / Roelof Roos; Alle rechten voorbehouden.
|
|